داستان من و تکواندو | امانتی از استادان بزرگ تکواندو ایران
تکواندو برای من تنها یک ورزش یا فعالیت بدنی نیست؛
تکواندو مسیر زندگی من است. مسیری که از سالهای نوجوانی آغاز شد و با آموزش، اخلاق، تعهد و مسئولیت معنا گرفت. در طول این سالها، همواره باور داشتهام که تکواندو بدون شناخت ریشهها و استادان بزرگ آن، هویت واقعی خود را از دست میدهد.
در این مسیر، افتخار ارتباط با نامهایی را داشتهام که هرکدام بخشی از تاریخ تکواندو ایران هستند.
استاد داوود ارجمند | بنیانگذار و پیشگام تکواندو ایران
استاد داوود ارجمند از بنیانگذاران و پیشگامان اصیل تکواندو در ایران است. او از نسل نخست استادانی بود که در سالهای آغازین ورود تکواندو به کشور، نقش کلیدی در آموزش و گسترش این هنر–ورزش ایفا کرد.
نام استاد داوود ارجمند با اصالت، ریشه و شکلگیری تکواندو ایران گره خورده است. او تکواندو را نه صرفاً بهعنوان مبارزه، بلکه بهعنوان مکتبی اخلاقمحور آموزش داد و شاگردانی پرورش داد که هرکدام ادامهدهنده این مسیر شدند.
استاد جعفر جعفرنژاد | استاد برجسته تکواندو و دارنده دان ۹ جهانی
استاد جعفر جعفرنژاد از شاگردان مستقیم استاد داوود ارجمند و از استادان برجسته و تأثیرگذار تکواندو ایران است. ایشان با دههها فعالیت مستمر در آموزش تکواندو، پرورش شاگردان متعدد و پایبندی به اصول صحیح این رشته، موفق به اخذ دان ۹ جهانی تکواندو شدهاند؛ جایگاهی که تنها تعداد محدودی از استادان در سطح جهان به آن دست یافتهاند.
دان ۹ جهانی، نتیجه سالها تمرین، صبر، فروتنی و وفاداری به مکتب استاد است و نه مسیرهای کوتاه یا نمایشی.
کمربندی که به یک امانت تاریخی تبدیل شد
در سالهای جوانیِ استاد جعفرنژاد، استاد داوود ارجمند کمربند شخصی خود را به شاگردش هدیه میکند. در فرهنگ تکواندو، این کار نشانهای از اعتماد عمیق، تأیید مسیر و انتقال مسئولیت است.
این کمربند سالها نزد استاد جعفرنژاد بهعنوان امانتی ارزشمند و تاریخی نگهداری میشود.
دههها بعد، همزمان با اخذ افتخار دان ۹ جهانی، استاد جعفرنژاد تصمیم میگیرند همان کمربند—یادگار مستقیم استاد داوود ارجمند—را به من بسپارند.
معنای این کمربند برای من
این کمربند برای من نشانه مقام یا افتخار شخصی نیست؛
بلکه تعهدی سنگین است برای حفظ اصالت تکواندو، آموزش درست، احترام به استادان و انتقال صحیح این مسیر به نسلهای آینده.
امروز اگر آموزش میدهم، اگر باشگاهداری میکنم و اگر شاگرد تربیت میکنم، به این دلیل است که باور دارم:
امانت استادان باید سالمتر از آنچه تحویل گرفتهای، تحویل داده شود.
این داستان، داستان من و تکواندو است؛
داستانی که از بنیانگذاران تکواندو ایران آغاز شده
و مسئولیت آن همچنان ادامه دارد.